العلامة المجلسي

242

عين الحيات ( فارسى )

أَنْفُسِكُمْ عَزِيزٌ عَلَيْهِ ما عَنِتُّمْ حَرِيصٌ عَلَيْكُمْ بِالْمُؤْمِنِينَ رَؤُفٌ رَحِيمٌ * فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ حَسْبِيَ اللَّهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَ هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ « 1 » آن مرد اين دو آيه را خواند ، ديگر درنده‌ها به خانه‌اش نيامدند . شخصى ديگر برخاست ، و گفت : يا امير المؤمنين در شكم من صفرائى بهم رسيده است ، آيتى هست كه موجب شفا گردد ، حضرت فرمود : بلى بىآنكه دينار و درهمى خرج كنى ، بر شكم خود آية الكرسى بنويس و بشور آن آب را بخور ، كه اين ذخيره باشد در شكم تو ، و باعث شفا مىگردد به قدرت الهى . شخصى ديگر برخاست ، و گفت : يا امير المؤمنين براى گمشده چيزى بفرما ، حضرت فرمود : دو ركعت نماز بگذار ، و در هر ركعت سورهء ياسين بخوان ، و بعد از آن بگو يا هادي الضالّة ردّ عليّ ضالّتي ، آن مرد چنين كرد ، حق‌تعالى گم شده‌اش را به او برگردانيد . پس شخص ديگر برخاست ، و گفت : يا امير المؤمنين بنده‌اى از من گريخته است ، فرمود : اين آيه را بخوان أَوْ كَظُلُماتٍ فِي بَحْرٍ لُجِّيٍّ يَغْشاهُ مَوْجٌ مِنْ فَوْقِهِ مَوْجٌ مِنْ فَوْقِهِ سَحابٌ ظُلُماتٌ بَعْضُها فَوْقَ بَعْضٍ إِذا أَخْرَجَ يَدَهُ لَمْ يَكَدْ يَراها وَ مَنْ لَمْ يَجْعَلِ اللَّهُ لَهُ نُوراً فَما لَهُ مِنْ نُورٍ « 2 » چون اين آيه را خواند غلامش برگشت . پس شخص ديگر برخاست و گفت : يا امير المؤمنين حرزى براى دزدى بفرما كه دزد مال مرا بسيار مىبرد در شب ، حضرت فرمود : چون به ميان رختخواب مىروى اين دو آيه را بخوان قُلِ ادْعُوا اللَّهَ أَوِ ادْعُوا الرَّحْمنَ تا آخر سورهء بنى اسرائيل ، بعد از آن حضرت فرمود : كسى كه شب تنها در بيابانى باشد ، و آيه

--> ( 1 ) سورهء آل عمران : 128 - 129 . ( 2 ) سورهء نور : 40 .